Apabila meneliti wacana mengenai PrEP sebagai suatu hak asasi manusia yang penting, wujud perbezaan yang ketara antara perubatan sekular dengan pandangan Islam. Sekularisasi penjagaan kesihatan yang semakin berkembang, yang mengehadkan paradigma kesihatan semata-mata kepada kesejahteraan fizikal, secara tidak langsung mendorong tuntutan agar PrEP diiktiraf sebagai hak sejagat merentasi semua kelompok sosiodemografi, dengan tumpuan utama kepada populasi LGBT. Sebaliknya, kerangka Islam mengehadkan penggunaan PrEP secara beretika kepada pasangan yang berkahwin secara sah apabila salah seorang pasangan telah pun seropositif (positif HIV). Sekularisasi pengetahuan perubatan yang agresif ini telah menghakis konsep keadilan (‘adl), yang secara tradisinya merupakan salah satu daripada empat tunggak etika bioperubatan, dengan memisahkannya daripada kesepaduan moral dan spiritual yang terkandung dalam konsep tersebut menurut pandangan Islam.
Malah, konsep autonomi mutlak pesakit juga boleh dipersoalkan. Secara realiti, seseorang yang mempunyai pengetahuan kesihatan yang terhad dan sifat yang mudah berubah-ubah boleh mengenepikan sepenuhnya kepakaran seorang doktor, khususnya apabila mereka merupakan ibu bapa yang membuat keputusan perubatan yang mengubah kehidupan anak-anak mereka.
Berhubung soal keadilan, satu persoalan mudah tidak seharusnya diketepikan: Adakah benar-benar adil bagi seorang suami atau isteri untuk mengadakan hubungan seksual dengan orang yang tidak dikenali, semata-mata kerana mereka dan pasangan mereka dilindungi daripada HIV melalui perubatan? Apabila ditanya dalam konteks umum dan abstrak, hujah sekular kedengaran tidak berbahaya: “Ya, selagi mereka tidak menjangkiti pasangan mereka, tiada masalah.” Tetapi bagaimana jika orang itu ialah pasangan kita sendiri? Adakah adil bagi anda, setelah mencurahkan segala-galanya dalam sebuah perkahwinan dan memikul tanggungjawab dalaman serta luaran yang begitu besar, untuk pasangan anda berlaku curang di belakang anda dengan alasan bahawa mereka mengambil PrEP bagi memastikan anda tidak dijangkiti?
Pandangan alam sekular merendahkan hubungan seksual ke tahap yang sama seperti makan dan minum — sekadar suatu keinginan fizikal. Dalam Islam, satu-satunya saluran yang sah untuk hubungan intim ialah melalui perkahwinan, yang secara semula jadi melindungi pasangan daripada risiko tinggi penyakit kelamin (STD) dan HIV yang berkaitan dengan hubungan seksual secara bebas.
Oleh itu, saya berpendapat bahawa apabila seseorang yang telah berkahwin memohon PrEP, rundingan dengan pasangan hendaklah diwajibkan. Pasangan tersebut mestilah mempunyai hak di sisi undang-undang dan etika untuk campur tangan dalam keputusan sama ada menerima permohonan itu, menghalangnya, atau akhirnya memilih untuk menamatkan perkahwinan (perceraian).
Pada masa kini, usaha memperjuangkan kerangka seperti ini sering dianggap mustahil atau ketinggalan zaman. Namun begitu, kita gagal mengakui betapa berkesannya model Islam dalam mengawal penyebaran penyakit. Malah jaringan tertutup, seperti seorang lelaki yang berkahwin dengan empat orang isteri, membawa risiko penularan HIV yang jauh lebih rendah berbanding jaringan terbuka yang melibatkan hubungan seks kasual dan pelacuran. Walaupun dunia moden cuba menjenamakan semula pelacuran sebagai “hak asasi manusia” atau “pilihan wanita”, kita dapat melihat kesan buruk terhadap kesihatan awam dan masyarakat yang berlaku apabila kita menolak panduan pandangan alam Islam dalam bidang-bidang ilmu kita.
Artikel ini dinukilkan oleh penulis jemputan kami, Dr. Abdul Muhaimin.
